Ron en René's appartement in voormalige kerk in Haarlem

 

 

 

“We wonen nu vijf jaar in deze verbouwde kerk, dichtbij het centrum van Haarlem. Hiervoor zaten we negen jaar in een prima huurappartement, maar toen we een aanplakbiljet van dit project zagen, viel ons oog meteen op één van de kappelletjes. Het was wat groter dan de rest en het was één van de weinige appartementen met gewelven. Super, je wilt toch wel zíen dat je in een kerk woont! Helaas was het al verkocht, maar een maand later trok de koper zich terug en werd het toch nog van ons.

Casco

We hebben het huis casco op laten leveren, we wilden zoveel mogelijk zelf kunnen bepalen. We hebben zelf onze keuken gekozen, het toilet aangepast, de badkamer laten vergroten en een deel van het washok bij de keuken laten trekken.

Klussen

Na de sleuteloverdracht hebben we een maand fulltime geklust. De muren moesten van de gemeente geïsoleerd worden waardoor de oorspronkelijke structuur verloren ging. Ontzettend jammer! Het eerste wat we hier dan ook gedaan hebben is die isolatiemuur eruit slopen zodat die steentjes weer tevoorschijn kwamen. De steentjes in de gewelven van het plafond hebben we zelf geschilderd. We liepen dagen lang krom van de spierpijn, maar het resultaat is top. Nadeel is dat het hier best donker is, dat was nogal wennen na ons vorige appartement, dat juist erg licht was. We hebben geen buiten, alleen iets inpandigs. Een buiten was tot 2003 verplicht gesteld door de gemeente, vandaar, maar we gebruiken de ruimte helaas nooit. Maar om kleding te luchten is het ideaal, dat dan weer wel!

Wensenlijstje

Wat we ooit nog wel eens willen doen, is de trap wit schilderen, het balkon bij de huiskamer trekken en de radiatoren vervangen door iets lagere, meer stijlvolle exemplaren. Wat ons ook fantastisch lijkt, is een witgepleisterd plafond vol gave muurschilderingen. Voorlopig nog toekomstmuziek, maar leuk om nu alvast inspiratie op te doen in andere kerken. 

 

 

Yuppenenclave

Van de 24 appartementen worden er nog maar zes bewoond door oorspronkelijke bewoners. De kopers van het eerste uur waren vooral jonge stellen – veel uit Amsterdam – en die zijn vertrokken zodra ze kinderen kregen, daarvoor is het hier toch iets te klein. Deze kerk is een soort yuppenenclave in een volksbuurt. We zitten hier voorlopig echt prima, de buurt is ook leuk in opkomst.

Compromis

René: “Ik heb nogal een hang naar heilige beelden, bijvoorbeeld van St. Elisabeth van Thüringen en St. Barbara, de beschermheiligen van deze kerk. Ik kan hierin best doorslaan, het hele huis stond op een gegeven moment vol. Maar Ron vindt het allemaal maar troep, dus ik heb de helft eruit moeten gooien. Het nisje in ons toilet is gemaakt door mijn vader, zo hebben we zelfs daar een kerkelijke sfeer. Ron heeft een fotoreportage gemaakt van de kerk voordat het bewoond werd en deze hangt nu in de centrale hal.” Ron: “We hadden de deal dat ieder van ons één favoriet item mocht kiezen wat dan zeker in het huis kwam. René ging voor de Amerikaanse koelkast en mij leek een jacuzzi geweldig. Achteraf was die koelkast een véél betere investering: dat bubbelbad staat wel cool, maar we zitten er misschien twee keer per jaar in!"

 

 

Opruimmanie 

"Onze favoriete plek is de eettafel, vooral met vrienden. Als het licht door het glas-in-loodraam schijnt, hangt hier een heel bijzondere sfeer. Ons huis is altijd erg opgeruimd. Als er mensen langskomen leggen we wel eens voor de vorm een krant neer, zodat het in elk geval líjkt of het bewoond wordt…"

Buitenlandse succesnummers

Achter al onze spullen zit een verhaal, veel halen we uit het buitenland tijdens één van onze vele stedentrips. De kandelaar met de vogel is een topper. We hebben hem op een antiekmarkt in Antwerpen gescoord. Een gigantisch ding, we kregen applaus van het hele terras toen we hem in onze Renaut Clio hadden weten te proppen! Onze favoriet is toch wel het Mariabeeld in de gang. Toen we het zagen wisten we meteen dat het perfect was en het lijkt inderdaad gemáákt voor het huisje waar het in staat.”