Verhuisverhalen: Breekbaar!!

 

 

Mirjam (29, Amsterdam) kan hierover meepraten: “Ik had een verhuisbedrijf ingehuurd, een bus en vier sterke kerels. De avond voor de verhuizing had ik alles keurig ingepakt klaargezet. Op de dozen waar glaswerk in zat had ik ‘breekbaar’ gezet. Dat leek me wel handig. Om half tien de volgende ochtend stonden de vier grote sterke mannen voor mijn deur. Nou ja, groot en sterk? Het bleken vier ietwat ielige mannetjes waarvan er eentje ook nog een gekneusde rib had." De verhuizing zou twee, hooguit drie uur duren. Iets waar Mirjam budgettair gezien dus rekening mee had gehouden. Het duurde echter 4½ uur maar dat was nog niet het ergste.

“Het bleek dat de vier geen Engels of Nederlands konden spreken, laat staan lezen. Op zich geen probleem, maar wel als je in het Nederlands 'breekbaar' op je dozen zet. Eenmaal in mijn nieuwe huis aangekomen, bleken alle dozen prachtig op elkaar gezet. En jawel, alle dozen met 'breekbaar' erop stonden onderaan! Een doos met champagne- en cocktailglazen, hoe goed ingepakt ook, kan simpelweg geen doos met zware boeken bovenop zich hebben." Weer extra onvoorziene kosten, want Mirjam moest nieuw glaswerk aanschaffen.

Ook tijdens de verhuizing van Paula (21, Almere-Buiten) verliep het anders dan gepland. Toen zij de koelkast wilde verhuizen liep ze tegen een logistiek probleem aan. “Er was een grote doorgaande weg bij mijn nieuwe huis waar we niet konden parkeren. Daarom moesten mijn moeder en ik verder weg gaan staan met de auto. Het had al een paar dagen geregend en het was daar één grote modderpoel. Het moet een behoorlijk idioot gezicht zijn geweest: mijn moeder en ik - beiden 1.65 m – die een zware koelkast droog over de 'drekweg' probeerden te tillen. De modder stroomde onze schoenen in! Tot overmaat van ramp, moest dat kreng ook nog naar de derde etage, 48 treden!"